Kobieta – pracownik z wysokimi kwalifikacjami
Prawdziwy fachowiec na wysokim stanowisku większości osób kojarzy się wyłącznie z mężczyzną. Stereotyp zawodowego profesjonalisty jako przedstawiciela płci męskiej wciąż jest mocno zakorzeniony w naszej świadomości i trudno nam sobie wyobrazić, że najwyższe pozycje mogłyby zajmować także kobiety. Mimo wieloletniej walki o równouprawnienie, kobiety nadal mają trudniejszą drogę na szczyt niż ich koledzy. Co więcej, nawet one same uważają swoją kobiecość jako niewygodny balast i starają się na każdym kroku upodobnić do płci przeciwnej.
Kobiety na wysokich stanowiskach, jeśli chcą uchodzić za prawdziwych profesjonalistów, unikają typowo kobiecych strojów. Damskie kostiumy nawiązują stylistyką do męskich garniturów, nie ma mowy o długich, rozpuszczonych włosach, a biżuterię zastępują stylowe, męskie zegarki. Metamorfoza dotyczy także samego zachowania. „Kobieca emocjonalność” schodzi na dalszy plan, a na jej miejsce wchodzi chłodne opanowanie i dystans – cechy, które powinny charakteryzować idealnego pracownika wyższego szczebla. Kobiety na każdym kroku starają się udowodnić, że podobnie jak mężczyźni są w stanie szybko podejmować ważne decyzje, a przy wyborze kierują się wyłącznie rozsądkiem i merytorycznymi argumentami.
O tym, jak mało wciąż ceni się kobiecy profesjonalizm świadczy fakt, że bardzo niechętnie używa się żeńskich form określających stanowiska. Nie mówimy „dyrektorka”, ale „pani dyrektor”, bo tylko wtedy tytuł ten brzmi w naszych uszach poważnie. Damskie formy zawodów do tej pory mają bardzo często dość lekceważące znaczenie i mimo usilnych prób środowisk feministycznych same kobiety niechętnie tytułują się żeńską formą.
Czy takie nie dość sprawiedliwe traktowanie kobiet na rynku pracy ma swoje uzasadnienie w rzeczywistości, czy jest tylko kolejnym, krzywdzącym stereotypem? Fakty i liczby niezbicie wskazują, że to właśnie kobiety są lepiej wykształcone, stanowią większość osób z wyższym wykształceniem i częściej niż mężczyźni decydują się na podwyższanie kwalifikacji zawodowych zapisując się na dodatkowe kursy albo studia podyplomowe. Dlaczego więc przegrywają z mężczyznami? Głównie dlatego, że nie potrafią się tak dobrze „sprzedać” jak ich koledzy. Rzadziej też chwalą się swoimi osiągnięciami, a nawet je pomniejszają albo przypisują część swojego sukcesu innym osobom, żeby tylko uniknąć zarzutów o zarozumiałość.